Γούδης ή γουδοχέρης;!

Έτσι το διάβασα κι έτσι το μεταφέρω.

Ελπίζω να μην αληθεύει αλλά κρίνοντας από τον Άνδρα και το παρελθόν του συν το γεγονός ότι έως αυτήν την στιγμή δεν έχει υπάρξει επίσημη διάψευση κι “εκτέλεση με συνοπτικές διαδικασίες”, ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ.

«ΔΕΞΙΟΤΕΡΑ ΚΟΥΡΟΠΑΤΚΙΝ»

Ανοιχτή επιστολή στον υποψήφιο δήμαρχο του ΣΥΡΙΖΑ, Γαβριήλ Σακελλαρίδη

Αγαπητέ Γαβριήλ,

Αφού σε συγχαρώ για τις επιδόσεις σου στον πρώτο γύρο των δημοτικών εκλογών στον Δήμο Αθηναίων, θα ήθελα να σου εξωτερικεύσω κάποιες προσωπικές μου σκέψεις, σχετικά με τη σχέση Αριστεράς-Δεξιάς (στις ακραίες έστω εκφάνσεις τους) και συνακόλουθα κάποιες άλλες σκέψεις μου σχετικές με τον επικείμενο δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών.

Αναφορικά με το πρώτο σκέλος, θα σου παραθέσω αυτούσιες τις απόψεις μου, τις οποίες έχω ήδη δημοσιοποιήσει σε σχετικό δοκίμιό μου του Οκτωβρίου του 2012, το οποίο και συμπεριέλαβα στο βιβλίο μου «Βαϊμάρης και Θούλης (Α)γωνία», που εξεδόθη από τον εκδοτικό οίκο του Γιάννη Σχοινά «Νέα Θέσις», τον Δεκέμβριο του 2012:

Πολιτική Τοπολογία Μελανέρυθρα Συγκοινωνούντα Δοχεία
Οι Δελφοί βρίσκονται στο κέντρο («ομφαλό») της Γης, στο σημείο όπου συναντήθηκαν δυο αητοί που τους είχε εξαπολύσει ο Δίας από δύο αντίθετα άκρα του κόσμου.

Μύρων Στάγκμαν

«Εκατό Προφητείες του Μαντείου των Δελφών»

Το κοινωνικό γήπεδο στο οποίο διεξάγεται ο εκάστοτε πολιτικός αγώνας μπορεί να είναι είτε επίπεδο (σε περίπτωση κοινωνικής ψυχοστασίας) είτε σφαίρα (σε περίπτωση κοινωνικού βρασμού). Κατά συνέπεια δύο παίκτες που ξεκινούν από το ίδιο σημείο πάνω στην ίδια γραμμή, προς αντίθετες όμως κατευθύνσεις, στην μεν πρώτη περίπτωση θα αποκλίνουν διηνεκώς, ενώ στην δεύτερη (μη ευκλείδεια γεωμετρία) κάποια στιγμή θα συναντηθούν (αν για παράδειγμα κινούνται σε αντίθετες διευθύνσεις αλλά επάνω στον ισημερινό της σφαίρας). Είναι η τυπική περίπτωση μεταξύ κομμουνισμού και φασισμού. Όταν η δυναμική της κοινωνικής αστάθειας επιβάλλει το παιχνίδι να διεξαχθεί στην επιφάνεια μιας σφαίρας (δεδομένου ότι κάτω από το καθεστώς της παγκοσμιοποίησης, σφαίρα είναι ο πλανήτης μας όχι μόνο στερεομετρικά αλλά και κοινωνικά και οικονομικά), τότε τα δύο αυτά ιδεολογικά συστήματα συγκλίνουν.

Η άγρια «αδελφική» διαμάχη τους (Άβελ και Κάϊν, Ρωμύλος και Ρέμος) οφείλεται στο ότι επί της ουσίας και τα δύο απευθύνονται σε ένα κοινό, του οποίου τα πιστεύω εύκολα το καθιστούν εν δυνάμει υποστηρικτή του ενός ή του άλλου φαινομενικά αντίθετου ιδεολογικού σχήματος. Το προς τα πού θα κλίνει η πλάστιγγα είναι τότε συνάρτηση της επικοινωνιακής δυναμικής και διαχείρισης που αναπτύσσουν οι «τύποις» αντιμαχόμενες παρατάξεις. Στον εμφύλιο αυτόν ιδεολογικό πόλεμο, ο μόνος κερδισμένος είναι ο πραγματικός εχθρός: το παγκόσμιο περιπλανώμενο σύστημα των διεθνών τοκογλύφων και καταχραστών της εξουσίας, την οποία κατέχουν εν ονόματι μιας πλασματικής, εικονικής και ψευδεπίγραφης Δημοκρατίας.

Ιδιαίτερα επίκαιρη είναι η σχετική ανάλυση του Ιωάννη Μεταξά στο προσωπικό του ημερολόγιο (τόμος 4ος, Ίκαρος, Αθήνα 1960, σελ. 446-448), περί καπιταλισμού, Δημοκρατίας και της χημικής συγγένειας των καθεστώτων της εποχής του:

«Η Δημοκρατία είναι το παιδί του καπιταλισμού… Είναι το όργανο με το οποίο κατορθώνει ο καπιταλισμός να παριστάνη τη θέλησή του ως τη λαϊκή θέληση. Αυτό το είδος της Δημοκρατίας χρειάζεται εκλογές καθολικής μυστικής ψηφοφορίας, άρα οργανωμένα κόμματα και συνεπώς μεγάλα κεφάλαια. Χρειάζεται για τον ίδιο λόγο εφημερίδες, άρα μεγάλα κεφάλαια. Χρειάζεται εκλογική οργάνωση κάθε φορά και εκλογικούς αγώνες, άρα χρήματα. Και τόσα άλλα που απαιτούν κεφάλαια… Από την άλλη μεριά ο καπιταλισμός, για να συσσωρεύσει τα κεφάλαια στα χέρια εκείνων που τον εκπροσωπούν και να κάμη όλο τον κόσμο σκλάβους του – μα σκλάβους που να νομίζουν πως είναι ελεύθεροι – έχει ανάγκη της ελευθέρας οικονομίας… Κράτη που επικρατεί η διευθυνόμενη οικονομία, όσο και αν είναι δημοκρατικά – και εννοούμε τέτοια που αποσκοπούν το γενικό συμφέρον του λαού – δεν συμφέρουν στον καπιταλισμό. Γιατί μέσα σε τέτοια κράτη δεν είναι δυνατή η εκμετάλλευση του συνόλου του λαού από τους εκπροσώπους του καπιταλισμού… Αλλά ο καπιταλισμός τα ονομάζει τυραννίες… Από τη μια μεριά Αγγλία, Γαλλία, Αμερική (καπιταλισμός)·από την άλλη Γερμανία, Ρωσία, Ιταλία (διευθυνόμενη οικονομία)».

Αυτά, μπροστά στο σταυροδρόμι κρίσιμων αποφάσεων. Κι αυτό διότι η δική μας ταλαίπωρη Δημοκρατία αρνείται να αυτοκαθαρθεί, έτσι ώστε τα σκληρά κοινωνικά μέτρα που είναι αναγκασμένη να πάρει, για την έξοδό μας από την Κρίση, να γίνουν αποδεκτά από έναν λαό που χειμάζεται και που θεωρεί ότι, ζώντας μέσα σε ένα σύννεφο παρακμής, διαφθοράς και συνδιαλλαγής των ταγών της, λοιδωρείται και χλευάζεται από αυτούς.

Είπα αυτά που θεωρώ ότι μας ενώνουν, δεδομένου μάλιστα ότι ούτε εσείς είστε κομμουνιστές, ούτε εμείς είμαστε φασίστες. Είστε περισσότερο διεθνιστές και λιγότερο εθνικιστές απ’ ότι εμείς, μέχρις εδώ όμως. Η καταχρηστική λεκτική ερμηνεία των όρων δεν κάνει καλό σε κανένα μας, οξύνει καταστάσεις και προκαλεί συναισθηματικές φορτίσεις, που δυστυχώς οδήγησαν πρόσφατα σε τραγικά και μη αναστρέψιμα περιστατικά, για όλα εκείνα τα παιδιά που έχασαν άδικα τη ζωή τους.

Σίγουρα υπάρχουν και αυτά που μας χωρίζουν. Το μεταναστευτικό, συνυφασμένο με το οργανωμένο δουλεμπόριο και παραεμπόριο, αλλά και την εγκληματικότητα στην πόλη των Αθηνών, όπως και ο τρόπος αντιμετώπισής τους, είναι το μείζον. Δεν ξεκίνησε από την Αριστερά. Κάποιοι επεδίωκαν φθηνά εργατικά χέρια και συνακόλουθα την υποβάθμιση του Έλληνα εργάτη, και ως προς την δυνατότητα εύρεσης εργασίας και ως προς την εκμηδένιση των ημερομισθίων του. Αυτά είναι πλέον γνωστά, και πρώτος τα κατήγγειλε ο Μαρξ στο «Κεφάλαιο». Θα περίμενα να γίνονται αποδεκτά και από την Αριστερά. Η έννοια του συμπαγούς ελληνικού έθνους και της ανάγκης προστασίας της πατρίδας μας είναι το δεύτερο, δεν νομίζω όμως ότι υπάρχουν Έλληνες που δεν αγαπούν την πατρίδα τους, ιδιαίτερα οι νέοι άνθρωποι όπως εσύ. Η «γραμμή Καμίνη», ο οποίος προβάλλει βαθιά και ενσυνείδητα και συστηματικά την έννοια της «πόλης» αποκομμένη από την έννοια της «πατρίδας», με βρίσκει κάθετα αντίθετο και, προσωπικά τουλάχιστον, δεν θα επιθυμούσα να τον δω να υποστηρίζεται από τους εθνικιστές στον δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών.

Σκέψου τα λίγο, όλα αυτά, η πολιτική αντιπαλότητα δεν θα πρέπει να οδηγεί σε λεκτικές υπερβολές, «οι λέξεις», είπε κάποτε ένας μεγάλος αστροφυσικός, «είναι σαν τα καμάκια, όταν καρφωθούν δεν βγαίνουν εύκολα, κι αφήνουν ανεξίτηλα σημάδια». Ας είμαστε προσεκτικοί στις εκφράσεις μας, ένθεν κακείθεν, και ας καταβάλουμε προσπάθεια να συνεννοηθούμε. Κάποιος, επίσης αστροφυσικός, είπε κάποτε: «αυτός ο άνθρωπος είναι δύσκολος, θα πρέπει να μιλήσω περισσότερο μαζί του». Αυτή είναι η μόνη διέξοδος που έχουμε μπροστά μας. Περισσότερη συζήτηση, έστω και αντιρρητική. Ποτέ να μη δυναμιτίζουμε τις γέφυρες. Τα νερά των ποταμιών είναι θολά, κι έχουν ρουφήχτρες.

Καλό δρόμο στο ταξίδι της ζωής,

Χρίστος Γούδης

Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος με την «Ελληνική Αυγή για την Αθήνα»

http://www.bankingnews.gr

http://dexiextrem.blogspot.gr/2014/05/blog-post_1220.html

Αναρτήθηκε στις Uncategorized. Ετικέτες: , . Comments Off

Αρχίσατε…

ευρίσκομαι κλινήρηςΑρχίσατε την Επανάστασην χωρίς εμένα. stop.

Ευρίσκομαι κλινήρης. stop.

Αναρτήθηκε στις Uncategorized. Ετικέτες: . Comments Off

Τα είπα…

Τα προέβλεψα και τα είπα από τις 2 Οκτωβρίου!

Δεν τα ‘πα ο πούχτης;!

Τα’πα!!!

Η μικρή ΔΕΗ!

Μικρή ΔΕΗ, ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ.

 

Το πρώτο τρίμηνο του 2015 θα ολοκληρωθεί μέσω διεθνούς διαγωνισμού η διαδικασία πώλησης της «μικρής ΔΕΗ», σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα του υπουργείου Περιβάλλοντος. Ο κύκλος εργασιών της πλησιάζει τα 2 δισ. ευρώ. Το σχετικό νομοσχέδιο που ετοίμασαν τα συναρμόδια υπουργεία Οικονομικών και ΠΕΚΑ δόθηκε χθες προς δημόσια διαβούλευση και προβλέπει το σπάσιμο της ΔΕΗ σε δύο εταιρείες με σκοπό την απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας μέσα από την αποκρατικοποίηση σε πρώτη φάση του 30%.

Περισσότερους από 2 εκατομμύρια καταναλωτές, 11 μονάδες παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος συνολικής ισχύος 2.363 Μεγαβάτ, έξι ορυχεία λιγνίτη και περίπου 3.000 εργαζόμενοι συνθέτουν την «προίκα» της προς πώληση «μικρής ΔΕΗ». Η δραστηριότητα της νέας εταιρίας εκτείνεται σε όλους τους κλάδους της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, όπως ενδεικτικώς, στους κλάδους παραγωγής, προμήθειας και εμπορίας ηλεκτρικής ενέργειας.

Η περιουσία της νέας εταιρίας θα δημιουργηθεί από την ΔΕΗ Α.Ε. με εισφορά στη νέα εταιρία ποσοστού που προσεγγίζει το 30% του παραγωγικού δυναμικού της και της πελατειακής της βάσεως. O συνδυασμός παραγωγικού μίγματος και πελατειακής βάσης της νέας εταιρίας θα απεικονίζει αναλογικώς κατά το ανωτέρω ποσοστό τον αντίστοιχο συνδυασμό παραγωγικού μίγματος και πελατειακής βάσης στην ΔΕΗ Α.Ε.

Στη νέα εταιρία εισφέρονται τα εξής στοιχεία του παραγωγικού δυναμικού της ΔΕΗ Α.Ε.:

1.η μονάδα ηλεκτροπαραγωγής ΑΗΣ Αμύνταιο Ι & ΙΙ, ισχύος 600MW

2.η μονάδα ηλεκτροπαραγωγής ΑΗΣ Μελίτη Ι, ισχύoς 330MW

3.άδεια ηλεκτροπαραγωγής για τον σταθμό παραγωγής Μελίτη ΙΙ, ισχύος 450 MW

4.τα πάσης φύσεως δικαιώματα ΔΕΗ Α.Ε επί των παρακάτω λιγνιτικών παραχωρήσεων, τα οποία με βάση τα διαθέσιμα αποθέματα εξασφαλίζουν παροχή καυσίμου για τη μακρόχρονη λειτουργία των παραπάνω λιγνιτικών μονάδων, ήτοι:

(i) του ορυχείου Αμυνταίου συμπεριλαμβανόμενου του ορυχείου Λακκιάς
(ii) του ορυχείου Κλειδιού
(iii) του ορυχείου Λόφων Μελίτης
(iv) των ορυχείων Κομνηνών Ι & ΙΙ
(v) του ορυχείου Βεύη

5. οι κάτωθι υδροηλεκτρικές μονάδες:

(i) η μονάδα παραγωγής ΥΗΣ Πλατανόβρυση, ισχύος 116 MW
(ii) η μονάδα παραγωγής ΥΗΣ Θησαυρού, ισχύος 384 MW
(iii) η μονάδα παραγωγής ΥΗΣ Άγρας, ισχύος 50 MW
(iv) η μονάδα παραγωγής ΥΗΣ Εδεσσαίος, ισχύος 19 MW
(v) η μονάδα παραγωγής ΥΗΣ Πουρνάρι Ι και ΙΙ, συνολικής ισχύος 334 MW

(ε) η μονάδα ηλεκτροπαραγωγής με καύσιμο φυσικό αέριο ΑΗΣ Κομοτηνής, ισχύος 485 MW.

Δυνατά σημεία

Στα δυνατά σημεία της νέας εταιρείας που θα συσταθεί και θα δοθεί σε ιδιώτες είναι το παραγωγικό χαρτοφυλάκιο, συνολικής ισχύος 2.768 MW. Από αυτά τα 1.380 MW είναι λιγνιτικά και προέρχονται από τις δύο μονάδες Αμυνταίου (600 MW), τη μονάδα Μελίτη 1 (330 MW) και την άδεια παραγωγής Μελίτη 2 (450 MW), τα 903 MW είναι υδροηλεκτρικά και προέρχονται από το συγκρότημα του Νέστου, τον υδροηλεκτρικό σταθμό Πουρνάρι 1 και 2 και τις μικρής ισχύος υδροηλεκτρικές μονάδες Αγρας και Εδεσσαίος, ενώ τα 485 MW προέρχονται από τη μονάδα φυσικού αερίου της Κομοτηνής. Σε ό,τι αφορά τα ορυχεία, στη νέα εταιρεία μεταβιβάζονται αυτά του Αμυνταίου συμπεριλαμβανομένων και της Λακκιάς, Κλειδιού και Κομνηνών, των Λόφων Μελίτης και της Βεύης. Η παραχώρηση του ορυχείου της Βεύης αποτελεί και ένα από τα θολά σημεία του νομοσχεδίου κι αυτό γιατί η εκμετάλλευσή του συνδέεται με την εκμετάλλευση του κοιτάσματος που βρίσκεται υπό παραχώρηση από το ελληνικό Δημόσιο σε ιδιώτη. Το πώς θα δεσμευθεί ο ιδιώτης να τροφοδοτεί τη νέα εταιρεία δεν διευκρινίζεται στο νομοσχέδιο. Σε ό,τι αφορά, πάντως, την αποδοτικότητα των ορυχείων, αρμόδιες πηγές αναφέρουν ότι συνολικά στην εταιρεία παραχωρούνται κοιτάσματα 450 εκατ. τόνων, με μέσο όρο θερμογόνου δύναμης στα 1.890 kcal/kg έναντι 1.250 των κοιτασμάτων που απομένουν στην παλαιά ΔΕΗ. Μάλιστα, συνδικαλιστικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι η Μικρή ΔΕΗ θα είναι σύντομα μεγαλύτερη από την Παλαιά, αφού με την απόσυρση των προγραμματιζόμενων λιγνιτικών μονάδων το 2019, η λιγνιτική παραγωγή της νέας εταιρείας θα ξεπερνάει το 50% της υφιστάμενης και όχι το 30% που προβλέπει το κυβερνητικό σχέδιο.

Το πελατολόγιο

Σε ό,τι αφορά το πελατολόγιο της νέας εταιρείας, το νομοσχέδιο προβλέπει ότι θα μεταβιβαστούν κατ’ αναλογικότητα του 30%, συμβάσεις προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας χωρίς τη συγκατάθεση των πελατών της ΔΕΗ. Η νέα εταιρεία θα προμηθεύει τους πελάτες της σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονταν για διάστημα 4 μηνών, ενώ η ΔΕΗ για διάστημα 6 μηνών δεν θα έχει δικαίωμα επιθετικής πολιτικής για την επαναπροσέλκυση των πελατών της. Το νομοσχέδιο δεν δείχνει να λαμβάνει υπόψη του ότι στην αγορά λιανικής δραστηριοποιούνται ήδη και τρίτες εταιρείες, ανεξαρτήτως εάν σήμερα έχουν μικρά μερίδια. Θα απαγορεύεται και σε αυτές να πάρουν πελάτες της Μικρής ή της Παλαιάς ΔΕΗ; Επίσης, είναι αμφίβολο εάν οι κανόνες ανταγωνισμού της Ε.Ε. επιτρέπουν μια τέτοια «υποχρεωτική» μεταβίβαση πελατών.

Οι συμβάσεις προμήθειας που θα παραχωρηθούν στη νέα εταιρεία θα προσδιοριστούν με απόφαση του Δ.Σ. της ΔΕΗ, που θα στηριχθεί σε μελέτη εμπειρογνωμόνων. Θα ληφθούν υπόψη όλες οι κατηγορίες καταναλωτών, καθώς και στοιχεία της οικονομικής τους συμπεριφοράς (κακοπληρωτές, καλοπληρωτές κ.λπ.). Εκτός κατανομής θα μείνουν οι καταναλωτές των μη διασυνδεδεμένων νησιών. Η ΔΕΗ είναι υποχρεωμένη σε διάστημα τριών μηνών μετά την ολοκλήρωση της απόσχισης των περιουσιακών στοιχείων που θα εισφερθούν στη νέα εταιρεία να ενημερώσει μέσω της ιστοσελίδας της τους πελάτες της για τη μεταβολή του προμηθευτή τους. Στη νέα εταιρεία, σύμφωνα με το νομοσχέδιο, θα μεταβιβαστούν και οι εγγυήσεις τρίτων υπέρ ΔΕΗ που αφορούν σε υποχρεώσεις που περιέρχονται σε αυτήν. Με απόφαση του Δ.Σ. της ΔΕΗ θα καθοριστεί και η διαδικασία για τη μεταφορά του προσωπικού , η οποία θα γίνει κατά παρέκκλιση κάθε αντίθετης γενικής ή ειδικής διάταξης.

Πηγές: ΕΘΝΟΣ, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Αναρτήθηκε στις Uncategorized. Ετικέτες: . Comments Off

Το ‘να καλό παιδί…

Το ‘να καλό παιδί και τ’ άλλο γαμώ την μάνα του;!

Υπάρχουν καλοί και κακοί “φασίστες;!

 

Τα της Χρυσής Αυγής είναι γνωστά πολυγραμμένα και πολυαναλυμένα.

Καβάλησαν το καλάμι, απαρνήθηκαν τον Εθνικοσοσιαλισμό για κάποιον τυχαίο “εθνικισμό”, έδειξαν κακά δείγματα γραφής αντιποιούμενοι την Αρχή, έδωσαν κιόλας δικαίωμα να τους τυλίξουν σε μιά κόλα χαρτί και τώρα οι μισοί τρώνε φασολάδα στον Κορυδαλλό κρατώντας στασίδι για τους άλλους μισούς.

Είναι αλήθεια ότι υπήρξε και οβραϊκός δάκτυλος(έως μεγάλος Κωλοδάκτυλος!) για την δίωξη της ΧΑ και τον στιγματισμό της από τα Οβριοπαϊκά Κυνοβούλια!

Ακριβώς όμως το ίδιο συμβαίνει στην Ουκρανία και ο Δεξιός Τομέας είναι παρόλα ταύτα ο επίσημος συνομιλητής Οβριοπαϊκής Ενωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών του σουραήλ.

Θα περιμένατε ποτέ να διαβάζατε κείμενο του Νίκου Μπογιόπουλου εδώ μέσα; Κι όμως αναγνώστες μου, αν εξαιρέσετε το συχνό μάσημα της καραμέλας του “φασισμού” από τον Νίκο, το άρθρο του είναι κατατοπιστικότατο σχετικά με τα τεκταινόμενα από τα οβράϊκα λομπυ ανάλογα με τα συμφέροντα και όχι με την υποτιθέμενη “ιδεολογία” του αντίπαλου.

 

Ουκρανία: «Λοιπόν, πώς τα περνάτε με τον καπιταλισμό;»…
 Ας δούμε μερικά κομμάτια του παζλ των εξελίξεων στην Ουκρανία, παρακολουθώντας την ανθρωπογεωγραφία της λεγόμενης «αντιπολίτευσης» και τα μπουμπούκια που την συνθέτουν:
   Α) Ο τύπος της φωτογραφίας ονομάζεται Αρσένι Γιατσένιουκ.
   Ο τύπος αυτός, που τον βλέπουμε να αποδίδει στους οπαδούς του άψογο…αρχαιοελληνικό χαιρετισμό, αναλαμβάνει τη θέση του πρωθυπουργού της Ουκρανίας. Αυτός ο τύπος, που τελεί υπό τη σκέπη της δημοκρατικής ΕΕ και της ακόμα πιο δημοκρατικής Αμερικής, είναι παλιός γνώριμος των αφεντικών του. Στην επόμενη φωτογραφία τον βλέπουμε σε τρυφερό (πλην επαγγελματικό)  τετ α τετ με την πρώην υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, την Κοντολίζα Ράις.
   Θυμίζουμε ότι η δημοκράτισσα Κοντολίζα Ράις είναι αυτή που ως υπουργός των κυβερνήσεων του Μπους κατέσφαξε το Ιράκ και όχι μόνο. Επισημαίνουμε, επίσης, ότι στις δημόσιες συναντήσεις τους τύποι σαν τον Γιατσένιουκ και τη Ράις δεν χαιρετιούνται ναζιστικά. Περιορίζονται στις χειραψίες…
  Ο τύπος αυτός, πρόεδρος του ουκρανικού κοινοβουλίου μέχρι πρότινος, που προωθείται δημοκρατικότατα για πρωθυπουργός της Ουκρανίας, παρότι με τη λεγόμενη «Πορτοκαλί Επανάσταση» παρέλασε από διάφορες θέσεις (όπως του υπουργού Οικονομικών και Εξωτερικών – σημειωτέον: αυτός ήταν που πρόσδεσε την Ουκρανία στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου και ξεκίνησε τη διαδικασία ένταξης της Ουκρανίας στην ΕΕ), δείτε πόσο λαοπρόβλητος είναι: Όταν έθεσε το 2010 υποψηφιότητα για πρόεδρος της Ουκρανίας σε πανουκρανικό επίπεδο δεν κατόρθωσε να πάρει πάνω από το 7% των ψήφων. Μάλιστα στο Κίεβο ψηφίστηκε από το 0,34% των ψηφοφόρων, στη δε Κριμαία, όπου είχε χρηματίσει και «περιφερειάρχης», έλαβε το εκκωφαντικό… 0,02% των ψήφων.
   Δυο χρόνια αργότερα προσχώρησε στο κόμμα «Πατρίδα» ως τσιράκι της πρώην πρωθυπουργού Γιούλια Τιμοσένκο, η οποία εκτός από «ηρωίδα» υπήρξε κατά τη θητεία της και συνώνυμο της διαφθοράς… 
   Με την ανακοίνωση της πρωθυπουργοποίησής του, ο τύπος αυτός έκανε δυο δηλώσεις. Η πρώτη ήταν πως «πρέπει άμεσα να συνάψουμε συμφωνία για ένα πρόγραμμα συνεργασίας με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο». Η δεύτερη, μιλώντας στο BBC, πως «πρόκειται να λάβουμε εξαιρετικά αντιλαϊκά μέτρα…».           
   Και κάτι ακόμα: Πριν από περίπου δυο εβδομάδες, έκανε τον γύρο του κόσμου η μαγνητοφωνημένη συνομιλία της υφυπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Βικτόρια Νούλαντ με τον Αμερικανό πρέσβη στο Κίεβο. Η κυρία υφυπουργός, δίνοντας τόσο το στίγμα των επιθυμιών των ΗΠΑ για την εξέλιξη της κρίσης στην Ουκρανία, όσο και των αντιπαραθέσεων των Αμερικανών με την ΕΕ, αλλά και περιγράφοντας με ενάργεια τις δημοκρατικές διαδικασίες που ακολουθούνται στην Ουκρανία, ακούγεται να δίνει σαφείς οδηγίες στον πολιτικό της υφιστάμενο. Του είπε: «Γ@μ@ την ΕΕ, εμείς θέλουμε τον Γιατσένιουκ»… 
                                            ***
Β) Ο τύπος της επόμενης φωτογραφίας, αυτός που βρίσκεται αριστερά από τον Αμερικανό γερουσιαστή και υποψήφιο για την προεδρία των ΗΠΑ, τον ΜακΚέιν, ονομάζεται  Όλεχ Τιαγκνιμπόκ.
 Ο τύπος αυτός, εκλεκτό μέλος της ουκρανικής αντιπολίτευσης, ηγείται του κόμματος «Σβόμποντα» (Ελευθερία). Μόνο που το κόμμα του δεν λεγόταν πάντα έτσι. Μέχρι τη δεκαετία του 2000 είχε άλλο όνομα. Λεγόταν«Εθνικοσοσιαλιστικό»… Το «Σβόμποντα» δεν συνιστά παρά την πολιτική ομπρέλα του λεγόμενου «Δεξιού Τομέα». 
Τα φασιστόμουτρα του «Δεξιού Τομέα», με τα ναζιστικά τους περιβραχιόνια, τις στρατιωτικές στολές παραλλαγής και σε πλήρη εξάρτηση, στους δρόμους του Κιέβου…
   Ο «Δεξιός Τομέας», που με τα μέλη του με όπλα και λοστάρια πρωτοστατεί στο πλιάτσικο, στην τρομοκρατία και στην πυρπόληση κτιρίων στην Ουκρανία,απαρτίζεται από κάθε λογής λουμπεναριό και φασιστικό κατακάθι της ουκρανικής κοινωνίας. Αποτελεί τον ένοπλο βραχίονα της ναζιστικής ακροδεξιάς. Επιδίδεται σε λαμπαδηδρομίες στους δρόμους του Κιέβου στα πρότυπα της Κου Κλουξ Κλαν. Διατηρεί «αδελφικές» σχέσεις με το φασιστικό κόμμα «Jobbik» της Ουγγαρίας, με το κόμμα της Λεπέν στη Γαλλία, με το φασιστικό «Forza Nuova»της Ιταλίας, με το ναζιστικό «Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα» της Γερμανίας. Σύμφωνα με τη λίστα του διεθνούς Κέντρου Βίζενταλ, το «Σβόμποντα» του Τιαγκνιμπόκ κατατάσσεται στην πρώτη δεκάδα των ανά τον κόσμο αντισημιτικών μορφωμάτων. 
   Αυτό το κόμμα, που υιοθετήθηκε από τη Δύση ως φορέας της «δημοκρατίας» στην Ουκρανία και που στις συγκεντρώσεις του τρέχει ο ΜακΚέιν, έχει για ήρωα τον διαβόητο ΣτέπανΜπαντέρα. Διοργανώνει μάλιστα και πορείες με πορτρέτα του Μπαντέρα στους δρόμους της Ουκρανίας, όπως αυτό πίσω από το λεβεντόπαιδο με το τσουλούφι της φωτογραφίας.
   Σημείωση 1η: Ο Στέπαν Μπαντέρα ήταν ένα καθίκι, συνεργάτης των Γερμανών ναζί της περίοδο της εισβολής του Χίτλερ στη Σοβιετική Ένωση. Κάτι σαν τους «δικούς μας» δωσίλογους και ταγματασφαλίτες, δηλαδή…
Στο μέσον της φωτογραφίας ο Μπαντέρα με τη γερμανική ναζιστική στολή του, φυσικά…
   Σημείωση 2η: Για να έχουμε μια ιδέα πως η «δημοκρατία» και η Δύση – ως εγγυητής της – προάγουν και αναθρέφουν τον φασισμό πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι αμέσως μετά τη λεγόμενη «Πορτοκαλί Επανάσταση» το 2004, ο τότε εκλεκτός του ευρωατλαντισμού πρόεδρος της Ουκρανίας, ο Βίκτορ Γιούσενκο, είχε ανακηρύξει επίσημα τον Μπαντέρα, όπως και τον ναζιστή ομοϊδεάτη του, τον Σούκεβιτς, «ήρωες της Ουκρανίας»…
   Σημείωση 3η: Το κόμμα «Πατρίδα» της Γιούλια Τιμοσένκο (που τόσο την αγαπούν οι Γερμανοί…), της «ηρωίδας» που ήταν στη φυλακή για απάτες και υπεξαιρέσεις και από το οποίο προέρχεται ο νέος πρωθυπουργός της Ουκρανίας (που τόσο τον αγαπούν οι Αμερικάνοι…), στις τελευταίες εκλογές συμμάχησε με το ναζιστικό «Σβόμποντα» γεγονός που άνοιξε τον δρόμο, ώστε οι ναζί να μπουν στο ουκρανικό κοινοβούλιο…                                             
                                                  ***
   Γ) Ο τρίτος της παρέας που μάχεται για την εμπέδωση των ευρωπαϊκών άμα τε και δημοκρατικών αξιών στην Ουκρανία ονομάζεται Βιτάλι Κλίτσκο.
   Το παλικάρι, που ήταν πυγμάχος και δημιούργησε το κόμμα «Γροθιά», αν και έχει αμερικανική υπηκοότητα, ενδιαφέρεται βασικά για την προώθηση στην Ουκρανία των γερμανικών… αξιών. Άλλωστε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του στο σπίτι του στη Γερμανία τα έχει περάσει, από το «Ίδρυμα Konrad Adenauer» του ανατέθηκε να ηγηθεί ακροδεξιού μορφώματος με αποστολή την «γερμανοποίηση» της Ουκρανίας και φυσικά είναι πάντα ευπρόσδεκτος από την κυρία Μέρκελ, η οποία κάνει πολύ κέφι όταν τον συναντά…
Η κυρία Μέρκελ με τον Κλίτσκο (εκ δεξιών της), αλλά και τον Γιατσένιουκ (εξ αριστερών της) σε χαρούμενες στιγμές…
   Δ) Όλοι αυτοί οι τύποι τώρα, ο Γιατσένιουκ, ο Τιαγκνιμπόκ και ο Κλίτσκο, ως ηγέτες της αντιπολίτευσης, συγκροτούν το αγλάισμα της επιδοτούμενης από τις ΗΠΑ και την ΕΕ… δημοκρατίας στην Ουκρανία. Μάλιστα, ήδη πριν από τα γεγονότα, είχαν ανακοινώσει ότι θα κατέβαιναν μαζί στις επόμενες προεδρικές εκλογές.
Τα τρία αγαπημένα και «δημοκρατικά» παιδιά της Δύσης (ο ναζί, ο φασίστας και ο κρυφοφασίστας), μαζί. Και στη μέση η κυρία Νούλαντ. Η υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ…
   Όσο για τις πρώτες κιόλας κινήσεις της κυβέρνησης που συγκροτούν ή στηρίζουν από κοινού τα «δημοκρατικά» παιδιά, είναι οι εξής: 
·        Προώθηση νόμου για την απαγόρευση του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ουκρανίας.
·        Προώθηση νόμου για την κατάργηση κάθε απαγόρευσης που περιορίζει την ναζιστική προπαγάνδα. 
·        Προώθηση νόμου με τον οποίο η διοίκηση του υπουργείου Εσωτερικών παραδίδεται στους ναζί του «Δεξιού Τομέα».
·        Κάλεσμα στο ΝΑΤΟ να παράσχει βοήθεια στην Ουκρανία στο οποίο άμεσα ανταποκρίθηκε ο ΓΓ του ΝΑΤΟ, ο Ράσμουσεν, ο οποίος και δήλωσε: «Είμαστε έτοιμοι να συνεχίσουμε να στηρίζουμε την Ουκρανία για τις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις της» προσθέτοντας ότι το ΝΑΤΟ εγγυάται «την εθνική κυριαρχία, την ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας»(σσ: αξίες ευρύτατα γνωστό ότι εμπνέουν το ΝΑΤΟ αρκεί να ρίξει κανείς μια ματιά από την Κύπρο μέχρι τη Γιουγκοσλαβία, κι από το Ιράκ μέχρι τη Λιβύη και το Αφγανιστάν…). 
Η απαγόρευση του Κομμουνιστικού Κόμματος είναι μια σωστή σκέψη εκ μέρους των «δημοκρατών» της Ουκρανίας και των ευρωαμερικανών φίλων τους. Βλέπετε εκεί οι κομμουνιστές γεμίζουν τους δρόμους των πόλεων με αφίσες όπως αυτή με την εικόνα του Λένιν, ο οποίος «ρωτά» τους κατοίκους: «Λοιπόνπώς τα περνάτε με τον καπιταλισμό;»…
                                               ***
Ορισμένες σκέψεις: 
   Πρώτο: Η Ουκρανία περνά μια από τις πιο δραματικές στιγμές στην ιστορία της. Μάζες ανθρώπων βγήκαν στους δρόμους εκφράζοντας τη βαθιά κοινωνική δυσαρέσκεια και την απέχθειά τους προς το καθεστώς της κλίκας του Γιανουκόβιτς. Αυτή η κλίκα, υπηρέτησε τον πλουτισμό της ως βαστάζος εκείνης της μερίδας των εκμεταλλευτών του ουκρανικού λαού, που έχουν συνδέσει τα κέρδη τους και το ιδιοτελές συμφέρον τους με τον ρώσικο ιμπεριαλισμό. 
   Δεύτερο: Η άλλη κλίκα, της άλλης μερίδας των ολιγαρχών, που έχουν συνδέσει τα κέρδη τους με τον ευρωατλαντικό ιμπεριαλισμό, προωθεί τα δικά της σχέδια μέσα από την ωμή επέμβαση της Δύσης στις εσωτερικές υποθέσεις της Ουκρανίας. Για τα συμφέροντά της δεν διστάζει να αναγορεύσει σε «δημοκράτες» και «απελευθερωτές» το σκυλολόι των ναζιστικών, εθνικιστικών, φιλοαμερικανικών και φιλογερμανικών κομμάτων και μορφωμάτων. 
   Τρίτο: Ο ουκρανικός λαός, λόγω της απουσίας κινήματος με ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά, εγκλωβίστηκε ανάμεσα σε αυτές τις δυο κλίκες και χρησιμοποιήθηκε ως πιόνι της γεωστρατηγικής σκακιέρας και ως πυροκροτητής για ελεγχόμενες από το σύστημα πολιτικές ανατροπές που περιορίζονται στην εναλλαγή των διεφθαρμένων ανδρείκελων.
   Τέταρτο: Παρότι ο λαός στην Ουκρανία συντάσσεται κάτω από σημαίες ξένες, και όχι τις σημαίες των δικών του συμφερόντων, βλέπουμε ότι οι ΕΕ, ΗΠΑ, Ρωσία, στο πλαίσιο της ενδοκαπταλιστικής και ενδοιμπεριαλιστικής τους σύγκρουσης παρεμβαίνουν με τον οξύ τρόπο που παρεμβαίνουν. Το γεγονός ότι  εκδηλώθηκε μία τέτοια αντίδραση από μέρους του ξένου παράγοντα (ένοπλη παρέμβαση, αξιοποίηση του ναζισμού και ανάδειξή του σε πολιτικό παράγοντα κλπ) καθιστά σαφή τον τρόπο που οι δυνάμεις αυτές θα αντιδράσουν (όχι μόνο στην Ουκρανία, αλλά οπουδήποτε) στο ενδεχόμενο διεκδίκησης και εφαρμογής από το λαό, από τον κάθε λαό, ενός πραγματικά φιλολαϊκού προγράμματος. Πόσο μάλλον ενός προγράμματος που θα αφαιρεί την εξουσία από τους ολιγάρχες. Η επέμβασή τους στην περίπτωση αυτή θα είναι εκατοντάδες φορές πιο σφοδρή. Αυτό σημαίνει αποδοχή της «μοίρας» μας; Όχι. Αυτό σημαίνει ότι: Μόνο ένας στην συντριπτική του πλειοψηφία ενωμένος, συνειδητοποιημένος, οργανωμένος, χειραφετημένος πολιτικά και αποφασισμένος λαός μπορεί να διεκδικήσει το δίκιο του. Μόνο έτσι μπορεί να κάνει τους εχθρούς του να σκεφτούν το τίμημα που θα καταβάλουν, αν επιχειρήσουν να υποσκάψουν με μη ειρηνικό τρόπο τις λαϊκές επιλογές. Να αποτρέψει τις έξωθεν και έσωθεν παρεμβάσεις. Αυτή είναι η μόνη προϋπόθεση που υπάρχει: Ο ενωμένος, συνειδητοποιημένος, οργανωμένος και ταξικά αποφασισμένος λαός. Το ερώτημα που μας αφορά ως Ελλάδα και τίθεται ειδικά προς τους κάθε είδους των εξ ημών αριστερών, είναι: Αυτή η προϋπόθεση εξασφαλίζεται όταν η συνείδηση του λαού διαμορφώνεται με τέτοιο τρόπο, ώστε να θεωρεί ως «φίλους» τους εχθρούς του; 
   Πέμπτο: Οι προηγούμενες εκλογές στην Ουκρανία έγιναν σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα και σύμφωνα με αυτή τη λογική προέκυψε μία «δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση». Τα όσα συνέβησαν εκεί, όμως, η ωμή επέμβαση της ΕΕ και των ΗΠΑ, οι διαδηλώσεις με τη συμμετοχή του υπουργού Εξωτερικών της Γερμανίας, της υπεύθυνης για την εξωτερική πολιτική της ΕΕ, των Αμερικανών αξιωματούχων και λοιπών, η ωμή ένοπλη βία με την χρησιμοποίηση των φασιστικών και ακροδεξιών κομμάτων στην πρώτη γραμμή κλπ, αποσιωπήθηκαν ή πέρασαν στα ψιλά από την διεθνή και ελληνική ειδησιογραφία. Αυτό, τι άλλο αποδεικνύει από την υποκρισία ορισμένων για το πως αντιλαμβάνονται το θέμα της νομιμότητας; Θυμόμαστε όλοι, για παράδειγμα, εκείνα τα «καταδικάζουμε τη βία απ΄ όπου κι αν προέρχεται», ή τα άλλα από τον κύριο Μητσοτάκη μέχρι τον κύριο Πρετεντέρη γύρω από το θέμα της «τήρησης και σεβασμού του Συντάγματος» κλπ. Αλλά πώς και τους διαφεύγει; Στην Ουκρανία τόσο ο εκλεγμένος πρόεδρος, όσο και το ισχύον Σύνταγμα καταργήθηκαν με τρόπο έκδηλα αντίθετο από τον προβλεπόμενο από την ισχύουσα «νομιμότητα». Κάτι που δεν είδαμε να ενοχλεί ιδιαίτερα τους «ουκρανολόγους» στα εγχώρια ΜΜΕ. Υποψιαζόμαστε, λοιπόν, ότι για ορισμένους το ασίγαστο πάθος που επιδεικνύουν για την «τήρηση της νομιμότητας» αναβλύζει από μέσα τους μόνο όταν πρόκειται για εκείνη την νομιμότητα που οι ίδιοι γουστάρουν.
   Έκτο:  Ουδέν κακόν αμιγές καλού. Τουτέστιν: Εμείς, οι υπόλοιποι, που όταν απεργούμε ή διαδηλώνουμε ακούμε μύδρους από τους «εισαγγελείς» ότι «διασαλεύουμε τη νομιμότητα», δεν έχουμε παρά να κρατήσουμε την ανομολόγητη παραδοχή των νομιμοφρόνων κατηγόρων μας. Την παραδοχή τους όπως αυτή απορρέει από τη στάση τους στην Ουκρανία, η οποία ταυτόχρονα, συνιστά και τον εφιάλτη τους: Ότι η πλειοψηφία του λαού – αφού και κατά το αστικό Σύνταγμα ο λαός είναι κυρίαρχος και πηγή όλων των εξουσιών – είναι εκείνη η δύναμη που με τη θέλησή της μπορεί και δικαιούται, τελικά, όταν το αποφασίσει, να ανατρέψει τα πάντα.
Πηγη:

 

‘σπέρα…

Καλησπέρα. Ήμουνα στην γειτονιά και είπα να καταθέσω δυό σκέψεις και κάτι που διάβασα.
 
 
Τώρα κατάλαβαν στον ΣΥΡΙΖΑ ότι οι εβραίοι “παρεμβαίνουν στα πολιτικά πράγματα της χώρας”..
 
Όταν οι εβραίοι της Αμερικής δίνουν οδηγίες στον πρωθυπουργό για άλλο κόμμα είναι καλοδεχούμενοι…

…όταν κατηγορούν τον ΣΥΡΙΖΑ  είναι “απαράδεκτη παρέμβαση στα εσωτερικά πολιτικά πράγματα της χώρας”…

 Το φίδι όσο και να το φυλάς στον κόρφο σου, στο τέλος θα σε δαγκώσει.

Βάλτε τι θα γίνει όταν οι ΛΑΘΡΟ με τις πλάτες του ΣΥΡΙΖΑ αποκτήσουν, ή θεωρήσουν ότι έχουν, δύναμη. Θα πάει ο λιθοβολισμός και η κλειτοριδοκτομή σύννεφο. Θα με ρωτήσεις, το χαίρεσαι;

Εγώ προσωπικά όχι αλλά με ζώα τα οποία (πάλι εγώ) έχω για συντοπίτες, τι άλλο μπορώ να κάνω; Μια βόλτα στα ιστολόγια είναι ικανή για να πείσει τον πλέον δύσπιστο αναγνώστη και παρατηρητή της Ελληνικής πραγματικότητας ότι το έχουμε κάψει. Το ακατοίκητο!!!

Αγανακτισμένοι, ψεκασμένοι (Αέρος και Εδάφους), κομπιναδόροι, πασοκόσκυλα, λαμόγια, δημοσιογράφοι, περιστασιακοί Χρυσαυγήτες, άπλυτοι, προβο-πράκτορες κλπ ξεσαλώνουν πάνω στο μέλλον και στην τύχη αυτού του τόπου.

Χαρακτηριστικό όλων, τα εύκολα λόγια ή παροχολογία κι ενίοτε η συγκαλυμμένη αντιδεξιά στάση των.

Η πλειοψηφία των νεοελληναράδων δείχνει να έλκεται από αυτά. Στ’ αρχίδια μου λοιπόν και δυό αυγά Τουρκίας για το πάρα κάτω. Στο κάτω κάτω της γραφής, εμείς οι Εθνικιστές μετρημένοι στα δάχτυλα των χεριών είμασταν. Μαθημένο το βουνό απ’ τα χιόνια.

Οι υπόλοιποι που άλλα τους τάζουν, ή νομίζουν ότι τους τάζουν, όταν θα τα βρούν ανάποδα στον δρόμο τους… να παν’ να γαμηθούν!

 

 

 

 

 

 

…και βουρ για το κελί μου!

boykoyras keliΚοιτάτε ρε έναν “εθνικιστή”.

Κοιτάτε ρε ένανε που δεν έχει το σθένος, τα κότσια και τ’ αρχίδια να στηρίξει την ιδεολογία του σ’ ένα σάπιο καθεστώς το οποίο καταγγέλλει.

Ευστάθιος Μπουύουρας.

Βολευτής της Χρυσής Αυγής.

Εκ ΠΑΣΟΚογενούς οικογενείας προερχόμενος. 

 

Θα σου χαρίσω ένα τραγουδάκι ρε μπαγλαμά να σου πηγαίνει κουστούμι με το βαλιτσάκι!

“…και βγήκε η απόφασή…

πως είμαι προφυλακισμένος…

παίρνω την βαλιτσούλα μου…

και βουρ για τι κελί μου!…”

Αναρτήθηκε στις Uncategorized. Ετικέτες: , . Comments Off
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: